Tekst en foto's door Arno de Jong
Wat een bizarre winter hebben we gehad. Vijf matige dumps qua sneeuw met veel te hoge temperaturen. Niets voor de doorgewinterderde boarder of skiër. Maar hoopgevend voor de biker!
Het is begin april en de sneeuw is al tot aan de boomgrens weggesmolten, tel daarbij de heersende droogte en je begrijpt dat de trails er prima bijliggen. Waarom nog wachten tot juli, als de gondel nu nog draait? Hoog tijd dus voor een early season bike ride dachten wij! Rond het middaguur tref ik Jarno en Verdrana op de parkeerplaats van de lift. Naast hun staan 3 blinkende Kona bikes, waarvan ondergetekende het voorrecht heeft om een van deze all-mountain monsters aan de tand te voelen. Het is begin april, de zon staat hoog en het is goed warm onderaan de lift. We kopen een goedkope wandelaars pas en laten onze fiets door de liftmedewerkers in de gondel plaatsen. Vanuit de lift zien we goed tot hoever de sneeuw al weggesmolten is, voor zover het er deze winter überhaupt gelegen heeft. Op 1600m aangekomen stappen we uit de lift en vormen onze shorts en T-shirts een uniek contrast met dik aangeklede skieërs die het er nog op wagen de piste op te gaan. Omdat Jarno de bikes verschaft, heb ik de eer om als geïmporteerde local de routes uit te kiezen. Onze achtertuin le Grand Massif is 's winters een bekend en groot skigebied, maar zomers nog een onontdekte bike-parel. Pas sinds 2 zomers zit het biken hier letterlijk en figuurlijk in de lift, met het openen van de gondel van Samoëns. Dit betekent ook dat het hier zomers nog lekker rustig is en dat er nog een berg aan secret routes te ontdekken valt...
Vandaag beginnen we met een gemarkeerde rode route; een leuke en lange trail die door het bos slingert en ons terug moet brengen aan de voet van de gondel. De route brengt ons in een lekkere flow en (bevriende) lokals blijken hier en daar als wat kleine verbouwingen gedaan in de vorm van man-made jumps en kombochten. Onderweg stoppen we af en toe en hiken terug om een jump of kombocht opnieuw te pakken of gewoon om even te genieten van de fantastische views over de Vallée du Giffre. Op dit soort beboste routes valt het me altijd weer op hoeveel oude en verlaten boerderijen er te vinden zijn.“Wie is de eigenaar en wat 'ie nog met zo'n pand? Geef ons lekker die sleutel dan maken we er wat moois van...!”, is de gedachte die ik niet kan onderdrukken bij de aanblik van deze voormalige kaasfabriekjes. De trail blijkt langer als verwacht en dus besluiten we terug bij de auto nog even de andere kant van de vallei op te zoeken. De noordkant onder de gondel was al lekker droog, dus de zuidelijke helling boven het dorp moet er zeker goed bijliggen. Via de van de Tour de France bekende Joux Plane rijden we naar 1700m hoogte en binnen 10 minuten staan we op de grens met les Portes du Soleil. Vanuit Samoëns heb je dus 2 opties: Of je pakt vanuit het dorp de gondel en je zit met 8 minuten in het hart van het onontdekte Grand Massif, of je pakt de auto en je zit met een kwartier in les Portes du Soleil met (in de zomer) 24 geopende liften, vele downhill tracks en de mooiste singles tracks die je tot in Zwitserland voeren!
We laten de auto op de parkeerplaats achter en trappen in het lichtste verzet naar de top van de Bourgoise. De laatste meters voeren ons over de ridge en kijken vanaf hier bijna een kilometer de diepte in! Links van ons zien we de stuiptrekken van de winter in de vorm van besneeuwde toppen die de grens met Zwitserland vormen. Aangekomen op de top op 1770m is het uitzicht adembenemend en voordat we afdalen besluiten we dan ook eerst een lekkere lunch te beleggen. Onder ons zien we het dorpje Samoëns met de weilanden die alweer groen kleuren en aan de overkant van het dal de gondel die we net genomen hebben. Achter de toppen van het Grand Massif torent de Mont Blanc met haar 4807 meter indrukwekkend boven alle andere bergen uit. Ondanks dat we hier al een paar jaar mogen verblijven, is het altijd weer genieten van dit geweldige uitzicht; wat een schitterende achtertuin hebben we toch!
We draaien de lock van de voorvork open, laten de zadels in het frame verzinken en maken ons op voor nog een vette afdaling. Dit maal is ons doel het AlpAdventures chalet, waar ons een lekker koud biertje en een heerlijke maaltijd wacht. Eerst is het nog even focussen op de trail en dat is nodig want dit is serieus werken. De route is smal en stijl en aan de linkerkant bevindt zich een afgrond die geen foutjes permitteert. Na een paar honderd meter rijden we het bos in en dient een tweede uitdaging zich aan in de vorm van wortels. De 150 mm veerweg doet wat ie moet doen en brengt ons één voor één veilig door de passages. Nu het stijlste gedeelte achter de rug is, voert de route ons verder over een lumberjack-track die (toch) wat nat en lastig blijkt te zijn. Voordat we bij de bewoonde wereld aankomen worden we nog getrakteerd op een heerlijke snelle single die toch nog de nodige concentratie vraagt. Met een grote smile rijden wij het authentieke gehuchtje Mathonex binnen en na een laatste kilometer rijden we moe maar voldaan die tuin in van het AlpAdventures chalet la Maison Blanche. Jessica heeft een heerlijke voedzame pasta klaar staan en een koude Kronenburg blijkt daar prima bij te smaken....
De kop is eraf en de eerste trails zitten in de broekzak. Vandaag lag de nadruk op de down, aangezien we de de luxe hadden van de geopende sklift. De komende maanden zijn we weer aangewezen op beenkracht om de toppen te bereiken. En dan tijdens het hoogseizoen gaan vanaf eind juni/begin juli de liften weer open en dienen zich weer vele mogelijkheden aan!