Na Champéry verplaatsten de teams zich over de Alpen richting Italië, waar ze neerstreken in het gebied van Val di Sole. Na regen komt zonneschijn luidt het gezegde en zo werd deze editie, een drievoudige World Cup, verreden in zonovergoten omstandigheden.
Cross Country
Zaterdag begon met de cross country. Het parcours in Val di Sole is zwaar. Sommigen vinden het mooi, velen zijn er minder enthousiast over. Eén ding is zeker; dit is een fysiek loodzwaar parcours. Het mist de (uiterst) technische passages zoals die te vinden zijn in Champéry, maar niet voor niets ging het licht uit bij Julien Absalon een paar jaar geleden. De steile klimmen knallen de hartslag naar het maximum, keer op keer.

Bij de vrouwen werd het veld dan ook direct uit elkaar gereden. De Amerikanen leken iets te bewijzen te hebben, maar dolven uiteindelijk het onderspit tegen het oostblok. Maja Wloszczowska won, voor Catherine Pendrel en Irina Kalentieva.
Bij de mannen een zeer spannende wedstrijd. Florian Vogel ontketende de strijd, waarbij de rest van het veld dicht in de buurt bleef. Schurter en Absalon volgden in zijn wiel. Jaroslav Kulhavy mengde zich later in de strijd, maar het waren Schurter en Absalon die tot vlak voor de finish bij elkaar bleven. Schurter loste Absalon uiteindelijk in de laatste paar bochten voor de finish en stelde de overwinning veilig. Kulhavy werd 3e.

Fourcross
Misschien wel de mooiste discipline voor toeschouwers, maar geplaagd bij de vrouwen door een klein veld. Het WK BMX snoeide verder in het startveld, waardoor elf vrouwen streden om een plek in de halve finales. Anneke Beerten pakte de overwinning, zij reed als enige de pro-line in de finale bij de vrouwen en kwam met ruime voorsprong over de finish.

Bij de mannen dit keer geen Graves die er met het goud vandoor ging - Roger Rinderknecht pakte de winst, voor Slavik, Prokop en Graves. Joost Wichman nam genoegen met een 6e plek - zijn zware trainingen, gericht op het WK, bleken teveel voor deze ronde van de World Cup.
Downhill

Het parcours van de downhill is steil, vol met rotsen, wortels en voor deze editie...stof! Er zijn bijna geen eenvoudige secties, fouten maken kan overal hier. Het publiek keek vol verbazing toe hoe vrijwel iedere rijder weer een andere lijn reed - voorbereiding was van groots belang hier. Alle rijders liepen het parcours keer op keer, reden het langzaam, snel, probeerden andere lijnen. In de finale werd dan uiteindelijk de run neergezet die ze in hun hoofd hadden. Mits...je geen fout maakte.
Downhill vrouwen
Emmeline Ragot lijkt haar draai te hebben gevonden - de Francaise is ongenaakbaar bij de vrouwen. Haar landgenote Sabrina Jonnier kwam nog het in de buurt, maar moest bijna 3 seconden toegeven op Ragot. Tracy Moseley pakte de derde plaats.

In het algemeen klassement heeft Jonnier de leiding nog stevig in handen - ze heeft een voorsprong van 185 punten op Ragot. De overwinning kan haar dan ook bijna niet ontgaan. In 2011 kan het echter moeilijker gaan worden...
Downhill mannen
Bij de mannen was het Gee Atherton die de snelste kwalificatietijd neerzette. De Brit is samen met Greg Minnaar favoriet om de overall titel dit jaar te pakken. Ook Sam Blenkinsop laat zich weer zien aan de top, zijn derde tijd in de kwalificatie onderstreept zijn doorbraak tot de elite. In de race bleek Marc Beaumont de grote verrassing te zijn - hij pakte ongenaakbaar de overwinning, voor Greg Minnaar en Gee Atherton.

In het algemeen klassement neemt Gee Atherton de leiding over van Greg Minnaar. Tussen de twee zit nu slechts zeven punten verschil - de ontknoping in Windham zal spannend zijn. Sam Blenkinsop staat derde op ruime afstand.




