We geven het eerlijk toe - we zijn best verwend als het op mountainbiken aankomt. We doen de mooiste plekken aan én wonen ook nog eens in het enige stukje Nederland waar je écht kunt mountainbiken, Zuid-Limburg. En dan denk je al snel dat je flink wat kunt. Eitje dus, die Freeride training van Mikey.
Maichel Lemmens ademt mountainbiken. Jarenlang maakt hij al trails onveilig in binnen- en buitenland. Sinds een tijd regelt hij met 'Mikey's Bike Adventures' diverse clinics en trainingen en vandaag gaan wij met hem op pad op de Filthy Trails in Maasmechelen, België. Hier liggen verschillende trails, vol met jumps, gaps, drops en northshores, die van beginner tot gevorderden voor uitdaging zorgen. Ideaal voor onze training. De groep waarmee we op stap gaan is klein, zes man in totaal. Mikey heeft twee assistenten bij zich, waardoor de begeleiding maar liefst één op twee is. De groep varieerd in leeftijd van 20 tot 55 jaar. En laatstgenoemde was de dag ervoor net opa geworden.
Voordat we de trails opgaan wordt er eerst nog verteld over de fiets, bandenspanning, vering en je stuurinrichting. Hier en daar wordt wat bijgesteld. Mikey werd even streng toen hij ging uitleggen waarom een ingekort stuurtje tegenwoordig echt niet meer kan. Ook niet voor de crosscountry fiets. Daarna wat instructies over basisvaardigheden hoe je iets als een klein bochtje moet nemen. Daar zit dan toch nog meer gedachte achter dan je denkt. Voorrem nooit gebruiken klinkt logisch, maar je moet er toch op letten. De klikpedalen waren al op verzoek van Mikey vervangen door flatpedals, bescherming moest aan en we vertrokken richting de 'Vieze Paden'.
Na een kort stukje fietsen kom je dan aan bij het eerste onderdeel waar vooral die net geleerde bochten techniek in de praktijk moest worden gebracht. Maar voordat we op de fiets mochten, liepen we met Mikey de track of om dit even goed 'te lezen'. Natuurlijk was het niet moeilijk, maar hoe hou je nu écht snelheid? Waar ligt je gewichtspunt, hoe stuur je aan, waar kijk je naar... etc. Focus en flow zijn twee stopwoordjes van Mikey die je al snel adopteert. En verrek, het werkt en je snapt meteen waarom zoiets nu eigenlijk 'pumptrack' heet.
Deze pumptrack is ook speciaal aangelegd voor de trainingen en je zit dan ook geen andere bikers in de weg. Daarna begon een ander gedeelte met een 3-tal dropoffs in verschillende hoogtes die ook voor dit doeleinde zijn aangelegd. Ook weer hier eerst een uitgebreide uitleg over focus, compressie en lift en daarna een korte demonstratie door Mikey en zijn assistent zelf. Voor de ongeduldige rijder moet je dan soms wel wat op je lip bijten, want je wilt eigenlijk zo snel mogelijk weer op je fiets zitten. Maar als je dan de drops daadwerkelijk af rijdt, snap je waarom die theorie toch wel belangrijk is. Het voelt net iets stabieler, natuurlijker en eenvoudiger dan je misschien gewend was. En de aanwijzingen en aanmoedigingen werken goed. Nog wat smalle northshores en een wip die hierna genomen worden en het is tijd voor wat rust en een lunch.
Iedereen staat weer te popelen om wat uitdagendere gedeeltes te rijden en de ervaren bikers die ondertussen de roadgaps nemen geven je ook de drive om wat bij te leren. Als eerst een wallride die er niet al te groot uitziet, maar na weer een uitleg van Mikey is het toch een beetje slikken als je er voor staat. Maar dat blijkt niet al te lastig te zijn en de bocht wordt door iedereen al snel als een eitje ervaren. Dan volgt een wat hogere step-down, met een steilere afdaling direct daarop volgend. Toch blijkt ook dit met de net geleerde techniek voor niemand meer een obstakel. Er zijn twee manieren om zo'n stepdown te nemen. Met wat lift of wil je juist zo snel mogelijk weer dat je wielen de grond raken? In de downhill en fourcross zie je ook dat vooral dat zo snel mogelijk weer de grond raken (op de dubbels na) essentieel is wil je snelheid behouden. Op zich weet je dat wel, maar in je enthousiasme wil je dan toch wel 'gewoon' die drop nemen, zonder op techniek te letten.
Hierna volgt een gedeelte met een 2 meter hoge northshore van een halve meter breed. Valt best mee, maar de aanwijzingen van Mikey zorgen er ook voor dat het niet eens meer als een obstakel voelt maar een leuk stukje tussendoortje. Hierna volgt een echt stukje downhill techniek, waarbij de northshore, kombochten en een dropoff achter elkaar aan worden gelust. Leuk om die dingen apart te doen, maar gecombineerd is het even schakelen. En de bocht die direct achter de dropoff ligt moet je meer in het oog houden dan de dropoff zelf, wil je goed uitkomen en niet de volgende bocht uitvliegen. Ook dit denk je wel te weten, maar in de praktijk merk je dus dat dit al snel een goede tip is. Na run vier lijkt zo'n pad ook veel meer een lijn te hebben, dan een reeks obstakels. De highfives vliegen hierna weer door de lucht.
Dan volgt de double jump. Dat is dan toch al snel iets uitdagender, als je het gat er tussen in ziet liggen van 1,5 meter. Maar dat blijkt toch vooral psychologisch, want met de focus, compressie en lift is het op een enkele kleine crash na nauwelijks een probleem voor alle deelnemers. Een double jump die we later tegenkomen en eigenlijk niet op het programma stond wordt door ongeveer de helft van de deelnemers ook gesprongen. Dan merk je pas welke progressie je in een dag gemaakt hebt. Toch maar even een jump van 3-meter in de pocket. Mikey is zo trots op de groep dat hij ons ook even meeneemt naar een gedeelte van het 'expert' gedeelte van de trails waar een behoorlijk hoge northshore met gap te vinden is. Een 3-tal van de grootste durfals volgen Mikey in de aanloop. Dat gaat een aantal keer goed, een keer bijna geheel mis en een crash van iemand die besluit op de aanloopramp toch maar voor de berm te kiezen. Al met al loopt dit toch nog met een sisser af.
Maar als iedereen dan wel verzadigd is, wil Mikey nog even demonstreren waarom hij de man is van je wie je zo'n cursus wilt krijgen. Hij neemt de aanloop van deze 8 meter lange northshore en springt er compleet overheen zonder kleerscheuren. Zo moet het dus.
Al met al een absolute aanrader voor wie echt progressie wilt maken. De curcus voor gevorderen geeft in Malmedy en Winterberg klinken hierna dan ook wel heel aanlokkelijk.