Klein maar fijn - La Bresse
In 2009 werd in het kleine Franse stadje La Bresse, de eerste World Cup downhill verreden. Op de internetfora waren de kritieken op voorhand niet mals. Belachelijk, dat hier een downhill World Cup verreden mocht worden. Het filmpje wat even later op het web verscheen leek dit te bevestigen. DIT is toch geen World Cup waardig parcours? Enkele maanden later werden de monden gesnoerd. Door tienduizenden aan publiek. Een race die ongekend spannend was. Een parcours dat meer dan waardig was. La Bresse was geboren. Steve Peat schreef zijn naam hier in de geschiedenis boeken.
La Bresse World Cup 2011
De zomer laat het dit jaar afweten en dreigende wolken pakken zich samen boven La Bresse. De lucht is zwanger, maar de verwachte bevalling laat op zich wachten. Alle ogen zijn gericht op de grote namen. Het publiek is wederom massaal aanwezig. De berg stroomt vol met enthousiaste toeschouwers. Aaron Gwin kan hier zijn titel veilig stellen en zo de eerste Amerikaan worden die de downhill World Cup op zijn naam weet te schrijven. Greg Minnaar heeft nog een kans om de titel naar zich toe te trekken. Gee Atherton aast op zijn beurt op Minnaar's plek. Bij de vrouwen is Tracy Moseley oppermachtig dit jaar, maar concurrentes Floriane Pugin en Sabrina Jonnier zijn gebrand op succes in hun eigen land.
De races
Bij de vrouwen reed Tracy Moseley sterk. Een eerste plek in de kwalificaties leek echter niet voor vertrouwen te zorgen; de regen die die nacht viel had voor een verradelijk parcours gezorgd. 'I can't seem to get my head around this course' waren haar woorden halverwege de trainingssessie voor de finales. Enkele uren later bleek ze de tijd van Floriane Pugin ruimschoots te verbeteren met maar liefst vijf seconden verschil.
Tracy MOSELEY | GBR | 32 | 2:32.829 | |
| 2 | Floriane PUGIN | FRA | 22 | 2:37.820 |
| 3 | Sabrina JONNIER | FRA | 30 | 2:37.830 |
| 4 | Rachel ATHERTON | GBR | 24 | 2:46.385 |
| 5 | Emmeline RAGOT | FRA | 25 | 2:47.491 |
| 6 | Myriam NICOLE | FRA | 21 | 2:50.565 |
| 7 | Harriet RUCKNAGEL | GER | 23 | 2:51.463 |
| 8 | Manon CARPENTER | GBR | 18 | 2:51.836 |
| 9 | Jill KINTNER | USA | 30 | 2:53.821 |
| 10 | Fionn GRIFFITHS | GBR | 29 | 2:56.515 |
Bij de mannen was de hoop bij de locals gevestigd op Fabien Barel. De Fransman die zich keer op keer weet terug te vechten van zware blessures deed ook van zich spreken. Het was echter Greg Minnaar die met slechts vier tiendes verschil op Gee Atherton de overwinning pakte. Voor Aaron Gwin en Fabien Barel. Gwin wint wel het algemeen klassement en schrijft zo (Amerikaanse) geschiedenis. Een kleine voetnoot; Steve Peat leek op weg naar zijn 53 podium, totdat hij eventjes, heel eventjes, buiten de lijnen belanden. De UCI oordeelde hard en diskwalificeerde de Brit.
| Rank | Name | Nat. | Age* | Result |
| 1 | Greg MINNAAR | RSA | 30 | 2:09.611 |
| 2 | Gee ATHERTON | GBR | 26 | 2:10.070 |
| 3 | Aaron GWIN | USA | 24 | 2:12.040 |
| 4 | Fabien BAREL | FRA | 31 | 2:13.084 |
| 5 | Cameron COLE | NZL | 23 | 2:13.590 |
| 6 | Marc BEAUMONT | GBR | 27 | 2:13.759 |
| 7 | Steve SMITH | CAN | 22 | 2:14.001 |
| 8 | Damien SPAGNOLO | FRA | 26 | 2:14.614 |
| 9 | Justin LEOV | NZL | 27 | 2:14.807 |
| 10 | Ben CATHRO | GBR | 23 | 2:15.221 |
Fabien Barel
Na de prijsuitreiking kreeg Barel het woord. De Fransman kondigde aan na Val di Sole en Champéry een punt te zetten achter zijn indrukwekkende carriere. Fabien werd tweemaal wereldkampioen en was in de afgelopen 8 jaar keer op keer in de wereldtop te vinden. Vorig jaar was het onzeker of hij uberhaupt nog kon lopen, in La Bresse stond hij weer op het podium. Nog twee races en dan neemt hij afscheid van het wedstrijd rijden. Fabien, bedankt.
