Op 21 maart organiseerde Soul Surf Project Bali een beach cleanup in het kader van ‘Ocean Initiatives’, de wereldwijde beach cleanup dag van de Surfrider Foundation.
Samen met partners EcoBali en Coca Cola, beide organisaties begaan met de milieuproblemen op Bali, werd de schoonmaakactie succesvol georganiseerd op Batubelig beach. De armoede op het Indonesische eiland is groot, het onderwijs slecht en werk is er weinig. Honderden kinderen hebben dringend hulp nodig.
Sinds 2007 is de Nederlandse stichting Soul Surf Project Bali actief om de lokale kansarme jonge generatie een beter perspectief voor de toekomst te geven en besef te creëren voor de bescherming van het populaire kustgebied van het eiland. Dit gaat spelenderwijs door de kinderen in aanraking te laten komen met het surfen. Naar aanleiding van het persbericht over de beach cleanup die Soul Surf Project ondernam stelden we de Brabantse oprichter van de stichting Rodney Westerlaken een aantal vragen...
Stichting Soul Surf Project Bali is een initiatief van je, ontstaan in 2007 toen je op het eiland werkte in een weeshuis. Wat was voor jou de trigger hiervoor?
"Ik ben in 2006 op surftrip naar Bali geweest en ben toen ontzettend gegrepen door het eiland, de armoede en de geschiedenis. Ik besloot om een aantal maanden later terug te gaan en 3 maanden in een weeshuis te gaan helpen om iets terug te doen voor het eiland. Het voelde als een soort sociale plicht. Toen ik elke dag na het surfen in het weeshuis aankwam met de plank nog op de brommer waren de kids zo verwondert over wat die plank nou was en wat ik daar mee deed, terwijl ze zelf slechts een half uurtje van het strand woonden. Ik besloot toen een groep mee te nemen en regelde met een surfschool een aantal instructeurs. Het was een topdag, alleen lag er na de dag veel afval van de kids op het strand, daardoor ging er bij mij een belletje rinkelen en is het idee van het project begonnen!"
Jullie geven de kansarme kinderen op het eiland surflessen, is het puur om die kinderen wat afleiding en lol te geven of leren ze naast het surfen ook andere dingen?
"Het is absoluut meer dan een surfles. De kids moeten voor ze gaan surfen 3 milieueducatie lessen in ons klaslokaal in Kerobokan volgen. Surfergirl regelt daarvoor het transport. Tijdens de eerste les gaan we naar het door ons geadopteerde strand "Batubelig" en houden we een grote beach cleanup. De tweede les gaan de kids dat afval uitsorteren en worden ze bewust gemaakt van de milieuproblemen die dat afval met zich meebrengt. Daarvoor gebruiken we educatief materiaal dat we met vrijwilligers hebben ontwikkeld. Tijdens deze les krijgen de kids ook surfyoga."
"Van het afval worden bruikbare zaken bewaard om er in de derde les kunst van te maken onder begeleiding van een Amerikaanse kunstenares. Ook komt Coca Cola met hun "ecomobile" langs met boeken en spelletjes over het milieu. Pas dan kan er gesurft worden! Surfen doen we als afleiding van hun dagelijkse leven, maar ook om de kids te laten genieten van moeder natuur en ze in te laten zien dat ze deze natuur moeten beschermen. Tijdens het wachten (we werken expres met kleine groepjes zodat er veel individuele aandacht is) maken de kids het strand ook schoon."
Vaak hoor je dat de lokale bevolking in Indonesië bang is voor de zee, mede door hun geloof. Merk je dat in het begin of zijn de kinderen meteen verkocht als ze eenmaal op hun boardje in het water liggen?
"Vooral op Bali is dit het geval omdat in het Hindu geloof de kwade geesten in de zee wonen. Dit is echter wat buitenlanders er van meekrijgen. Duik je er iets dieper in dan zie je dat er volgens hun geloof in de zee ook goede krachten aanwezig zijn om de kwade te neutraliseren. Het is een microkosmos. Voor Balinezen is een balans heel erg belangrijk, we merken daardoor in de lessen niet veel problemen. Ik denk ook dat kids die echt bang zijn zich niet inschrijven voor de lessen. We letten ook goed op het niveau, kinderen moeten goede zwemmers zijn voor ze het water in kunnen. Als blijkt dat dit niet het geval is nemen we voor de veiligheid ook maatregelen."
Als stichting ben je vooral afhankelijk van vrijwilligers, sponsoren en subsidies, hoe gaat het runnen van het project? Krijg je ook veel lokale steun?
"We hebben steeds meer vrijwilligers, daar zijn we erg blij mee. Op Bali worden we gesponsord door Quiksilver en Surfergirl. De Nederlandse surfscene blijft erg achter, geen surfmerk wil ons financieel helpen. We hebben een donateursplan voor de markt in Nederland waarbij je ons voor 17,50 per jaar al kan ondersteunen, maar ook dat blijft moeilijk.
We proberen zoveel mogelijk aanwezig te zijn in de Nederlandse surfscene, maar dat valt niet altijd mee omdat ik natuurlijk veel op Bali bezig ben. We krijgen hier op Bali meer steun dan vanuit Nederland."
Op 21 maart deden jullie net als Surfrider Nederland mee aan het internationale “Ocean Initiatives” en organiseerden jullie een beach cleanup. Het grootste deel van de bevolking op Bali is arm, merk je dat de vervuiling en het besef hierover meer aandacht nodig heeft dan bijvoorbeeld in Nederland?
"Ja, absoluut. Als je bijna geen geld hebt dan is niet het milieu maar eten op je bord je eerste prioriteit. Desalniettemin zijn de Indonesiers wel ontvankelijk voor de boodschap die we geven en zien we nu bijvoorbeeld weeshuizen die afval sorteren, recyclen en nadenken."
Voor Europese, Amerikaanse en Australische surfers is Bali één van de mekka’s met epic surf en het “Lloret de Mar” gevoel ineen. Voor de meesten gaat het hier om surfen, partyen en lol en is er weinig tot geen besef van of interesse in de lokale situatie. Wat is jou mening hierover? Want toerisme is belangrijk voor het eiland maar het kan juist ook veel kapot maken voor de locals?
"Je ziet in de toeristische gebieden steeds meer gescheiden afval, permanente beach cleanups door vrouwen (ingehuurd door Quiksilver en Coca Cola) en meer initatieven. Het is juist de rest van Bali dat de aandacht nodig heeft. Toeristen weten zich over het algemeen beter te gedragen dan de inwoners zelf. Op de plekken waar de toeristen zich niet weten te gedragen (Kuta, Legian..) hebben de autoriteiten en grote bedrijven vaak al initatieven genomen. Op Bali zie je duidelijk twee soort surfers: zij die alleen voor feest en surf komen en zij die ook iets voor het land willen doen en respect hebben voor cultuur en natuur. Gelukkig kom ik steeds vaker de laatste catagorie tegen."
Jullie zijn nu zo’n drie jaar actief, heb je wellicht een anekdote over eigen initiatieven die door de lokale kinderen of volwassenen zijn gestart nadat ze met jullie in contact zijn geweest?
"Het weeshuis wat zelf aan het recyclen is geslagen is wel een paradepaartje. Het laat heel mooi zien hoe en wat."
"Een andere grappige anekdote is deze: Tijdens de environmental lessen komen we altijd bij het probleem van palmolie en triggeren we de kids om een oplossing te verzinnen voor het probleem. We verwachten dan antwoorden als "opletten in welke producten palmolie zit", "een palmolievervanger zoeken", "les geven aan boeren die palmolie willen gaan verbouwen zodat ze weten wat de effecten zijn" enzovoort. Een kind had de oplossing bedacht: ze wilde een van de eilanden van Indonesie volledig laten ontruimen, deze vol zetten met oliepalmen en dan was het probleem opgelost. Kinderlijke onschuld!"
Als laatste even kort over jezelf, als surfer zijnde heb je een droombaan waarbij je goed werk kan combineren met goeie surf. Waar surf je het meest op Bali en wat is je meest memorabele sessie geweest?
"Ik ben voor het eerst in Nederland met surfen in aanraking gekomen maar heb kort daarna op Bali het echte surfen geleerd. In Nederland ben ik nog student (Master Indonesian Studies op de Universiteit Leiden) en op Bali ben ik eigenaar van een kleine homestay (voornamelijk voor onze vrijwilligers, een gedeelte van de opbrengst komt ten goede aan de stichting) en natuurlijk voorzitter van de stichting zelf.
"Over een paar jaar wil ik emigreren naar Indonesie om daar verder een toekomst op te bouwen. Eerst even nog mijn studie afmaken en wat geld verdienen in Nederland. Door een ongeval 2 jaar geleden op Bali met de motor kan ik nu al 2 jaar niet meer surfen door problemen met mijn heup. Drie weken geleden ben ik er aan geopereerd en ik heb dus goede hoop op de toekomst! Het meeste surf ik op Padma, niet de meest fantastische spot, maar wel lekker dichtbij (5 min van huis). Verder maak ik natuurlijk ook surftrips. Meest memorabel...Ik denk die eerste golf in mijn leven dat ik op mijn plank stond en voelde dat dit mijn leven ging veranderen...en dat deed het!"
Word donateur van Soul Surf Project Bali
Zoals je kan lezen in het interview is alle steun en hulp welkom voor de stichting. Al voor 17,50 per jaar kun je donateur worden en draag je bij aan de toekomst van en de natuur in dit surfmekka.
Voor alle informatie en meer kun je terecht op de website: www.soulsurfprojectbali.com
Reageren