Jezus houdt een oogje in het zeil
De afdaling in La Bresse staat van boven tot beneden vol met kruizen - in grote en kleine maten. Halverwege de berg besluit deze vrijwilliger dat het tijd is voor zijn lunch. Uiteraard met glaasje wijn.
In de shuttle
Alles wat kan rijden wordt ingezet in La Bresse om de dames en heren downhillers én de aanwezige pers omhoog te rijden. Gee Atherton en Jill Kintner nemen plaats.
Marc Beaumont - op naar de kwalificaties
De Brit Marc Beaumont, rijdend voor GT Bicycles, vlak voor zijn kwalificatie. Beaumont zou even later de 13e tijd noteren, maar wist in de finale sterk naar een zesde tijd te rijden.
De zomer van 2011
Na een fantastisch voorjaar volgt inmiddels traditiegetrouw een natte zomer. In La Bresse leek het er even op dat ook deze World Cup weer goed zou verregenen. De weergoden waren goed gezind; de regenbuien vielen grotendeels in de nacht.
Ruaridh Cunningham zijwaarts
Die regen zorgde voor een natte track op zondag ochtend. De horde aan fotografen spoedde zich naar boven om de stukken rondvliegende aarde op de gevoelige plaat te zetten.
Moto-style: Aaron Gwin
Verrassend? Nee. Of toch wel een beetje. Aaron Gwin werd in La Bresse de eerste Amerikaan die de World Cup downhill op zijn naam weet te schrijven. En dat met 23 jaar...
Oldschool La Bresse
Het bovenste gedeelte in La Bresse is heerlijk oldschool. Ploegen door het gras met een gezonde dosis trappen. Des te verrassender is het vervolg.
Het vervolg
Het vervolg van het parcours is een gezonde mix aan korte, steile stukken. Gras met hieronder rotsen. Bosgrond met kleine, losse rotsblokken. Een keur aan lijnen, een multiple-choice aan mogelijkheden voor fouten.
Steve Peat
Winnaar in 2009 en ook dit jaar leek hij weer op het podium te eindigen. Peaty raakte echter eventjes, heel eventjes, buiten de linten en werd hierdoor gediskwalificeerd. Podium nummer 53 laat daarom nog even op zich wachten...
Carbon...of toch niet?
Sander Gijs sleutelt aan de Trek van Tracy Moseley. Sinds een paar weken is het team voorzien van de Trek Session 9.9, het paradepaardje van Trek. Inmiddels is het frame in productie. Ook Evil lanceerde een nieuw carbonnen frame, wat het toch zeker twee drops vol wist te houden. En ook Trek's frame is niet feilloos...wellicht dat dat de reden is van dit alu frame?
Tracy's regenboogje
Tracy rijdt haar beste seizoen ooit. Haar regenboog tie-wraps herinneren haar hier aan...
Danny Hart
Meer en meer rijders dienen zich aan als podium kandidaat. Danny Hart blijft indruk maken. In La Bresse weet hij als vierde te eindigen.
Floriane Pugin
De jonge Francaise is goed, maar komt nog net niet aan het niveau dat Tracy Moseley dit jaar laat zien. Nog even...
Greg Minnaar
Deze man weet te presteren op de momenten dat het moet. Minnaar wint overtuigend in La Bresse maar ziet de winst in het algemeen klassement naar Gwin gaan.
Gee Atherton
Gee Atherton kwam dichtbij, maar moest met 4 tienden verschil Minnaar voor zich dulden op het podium.
Sven Martin aan het werk
Sven Martin richtte dit jaar zijn eigen media center in. Naast zijn busje dat hem gedurende het World Cup seizoen voorziet van een slaapplaats, zette hij zijn kampeersetje neer om zo iedere dag de wereld te voorzien van beeldmateriaal. Overigens is de catering bij GT uitstekend, wat van het perscentrum van La Bresse zelf niet gezegd kan worden.
Tot volgend jaar....
Ook volgend jaar zal La Bresse er weer zijn. Ditmaal met een crosscountry World Cup.
Fabien Barel - zijn laatste seizoen
De man waartegen vorig jaar nog werd gezegd dat het mogelijk was dat hij überhaupt niet meer zou lopen. Tweemaal werd hij wereldkampioen. In La Bresse stond hij weer op het podium met een vierde plek. En hier kondigde hij zijn pensioen aan. Val di Sole en Champéry zullen de laatste twee wedstrijden zijn van deze grootheid. Bedankt Fabien, we gaan nog twee keer van je genieten.
